کارمینا بورانا (Carmina Burana) شاهکاری از کارل ارف

%کارمینا بورانا (Carmina Burana) شاهکاری از کارل ارف
 
Carl Orff – Carmina Burana

 

کارل اُرف (تولد: ۱۰ جولای ۱۸۹۵/ مرگ: ۲۹ مارس ۱۹۸۲) آهنگ ساز معاصرِ آلمانی بود. عمده یِ شهرتِ جهانی اش را به خاطر اراتوریو یِ فوق العاده اش به نام «کارمینال برونا» که در سال ۱۹۳۷ ساخته شد، کسب کرد. در کنار پیشه یِ آهنگسازی اش، او شیوه ای نوین را در آموزش موسیقی به کودکان طراحی کرد که هم اکنون در سراسرِ جهان از آن استفاده می شود.
کارمینا بورانا، بر پایه یِ مجموعه یِ مهمی از اشعارِ لاتین و یونانی گولیاردی  که در سال ۱۸۰۳ در کتابخانه یِ صومعه یِ بندیکتین در مکانی نزدیک مونیخ کشف شد، می باشد. این مجموعه توسط راهب ها و سراینده های قرون وسطی نوشته شده بود. ارف به دلیلِ تنوع عناصرِ خنده و غصه در آن، مجذوب این منظومه شد که بعداً با تغییراتی آن را منتشر کرد.
این کار ارف، بیان گر جست وجو و برای سبکی بود که قدرت بنیادین موسیقی را نشان می داد، به خواننده امکان می داد تا موسیقی را به طور اصیل و تأثیرگزار تجربه کند. شعر گولیارد، نه تنها عشق و شراب را گرامی می داشت، بلکه سیخونکی هم به روحیانیّون می زد؛ همین مهمّ به علاقه یِ ارف در این زمینه پاسخ داد و باعث شد تا اثری خلق کند که بنیادی ترین ریشه هایِ موسیقی که گفته می شود در ذات آدمی وجود دارد، از آن لذت ببرند؛ مثلاً با اجتناب از پیچیدگیِ بیش از حد آوایی از لحاظ آواشناسی و طبقه بندی ایده های موسیقیایی ارف به وسیله الگوهای ساده پُرنواخت، چه کسی ست که از چنین چیزی لذّت نبرد؟ ارف سبکی را معرفی کرد که بسیار وسوسه انگیز بود: سبک آغازین گرایی .
کارمینا بورانا به عنوان اولین قسمت از یک کانتاتایِ سه ایی به نام Trionfi Triumphs که همه بر طبق متون لاتین بودند، می باشد. نام دو قسمت دیگر Catulli Carmina و Trionfo di Afrodite می باشد. اولین ویرایش آن که در سال ۱۹۳۷ انجام شد، از لحاظ سبکی هنجارشکن بود و برای ارف شهرتی ناگهانی به ارمغان آورد. ارف، کارمینا بورانا را به عنوان شروع حرفه موسیقی اش برگزید و به ناشرش دستور داد که تمامی آثار قبلی اش را نابود کند! … که خوشبختانه این دستور انجام نشد.